W czasie klęsk żywiołowych ludzie pomagają sobie nawzajem nie patrząc na żadne bariery. Często jest to pomoc heroiczna a przede wszystkim całkowicie bezinteresowna. Gdy śląski region w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym siódmym nawiedziła największa do tej pory powódź w Polsce, zwana powodzią stulecia, dzięki telewizji i radio mogliśmy dowiedzieć się jak polskie społeczeństwo jest heroiczne i pomocne.

W czasie największej fali powodziowej i największych zagrożeniach przez ten nie do powstrzymania żywioł, telewizja na okrągło monitowała sytuacje w regionie Wrocławia. Telewizja pomagała koordynować akcje przeciwpowodziowe w tym czasie był to jedyny masowy środek przekazu informacji. Telewizja informowała mieszkańców Wrocławia i okolic o bieżącej sytuacji, o możliwościach podejmowania działań.

Na bieżąco były przekazywane informacje o dostawach pomocy i możliwości uzyskania tej pomocy. Telewizja w czasie powodzi we Wrocławiu odegrała ogromną rolę informacyjną a także szczególnie pomogła powodzianom. Dzięki relacjom dziennikarzy wiele osób z dalszych regionów Polski dowiedział się jak wielka jest to tragedia i jak wielkich zniszczeń dokonała woda. Dzięki dziennikarzom ruszyły akcje społeczne pomocy dla powodzian, wiele prywatnych firm czy osób pomagało na własna rękę organizując prywatne transporty wody pitnej, leków czy ciuchów. Cała polska starała się pomóc tak jak tylko to było możliwe. Codzienne relacje telewizyjne dziennikarzy z Wrocławia pokazało ogrom zniszczeń i ludzkiej tragedii. Dziennikarze byli niemal w każdej sytuacji i w czasie powodzi i tuż przed powodzią. Starali się dokładnie pokazać tragiczną sytuację. Telewizja jako środek masowego przekazu odniósł szczególna rolę w tym tragicznym wydarzeniu. Również dzięki telewizji czy radio wiele mieszkańców zostało ostrzeżonych o zbliżającej się sytuacji powodziowej. Dzięki temu mogli szybciej przygotować się do ewakuacji i zabezpieczyć swój majątek. Gdyby nie telewizja i dziennikarze, Wrocław i okolice poniosły by jeszcze większe straty.

Cztery żywioły jakie występują na świecie są wyjątkowo niebezpieczne. Do tej pory mimo szybkiego rozwoju technologicznego nie udało się skutecznie chronić człowiekowi prze żywiołami. Jednym z najbardziej niebezpiecznych i porażającym żywiołem jest woda. Bardzo boleśnie przekonali się o tym mieszkańcy śląska w 1997 roku, kiedy to region ten nawiedziła powódź tysiąc lecia.

Po obfitych opadach śniegu i wiosennych roztopach poziom w rzekach stał się wyjątkowo niebezpieczny. Wiele rzek nie zdołała utrzymać w wałach narastającej wody, również wiele zaniedbań, typu brak wałów powodziowych czy zabezpieczeń na rwących rzekach doprowadziły do tego iż woda wylała się na ogromnym obszarze śląska.

Powódź ta dotknęła także Niemcy, Czechy oraz Austrię. Od chwili zaczęcia się tragedii wydarzenie to nie schodziło z pierwszych stron gazet. Był to ogromny sprawdzian dla polskiego społeczeństwa. Ważną rolę w pokazywaniu tego wydarzenia całemu światu odegrali dziennikarze i telewizja. Codziennie dziennikarze byli w środku tragedii. Pokazywali ludzką tragedię, byli w tych regionach gdzie powódź już była i w tych regionach gdzie miała dopiero dotrzeć. Szczególną rolę pełnili dziennikarze w Wrocławiu na bieżąco pokazując zalane miast i heroiczną walkę mieszkańców Wrocławia z żywiołem. Tylko dzięki dziennikarzom i telewizji, cały świat i cała Polska mogła się dowiedzieć jak bardzo cierpią mieszkańcy Wrocławia i okolic. To dzięki dziennikarzom ludzie dowiedzieli się o największych tragediach i problemach w zalanym przez ten okropny żywioł Wrocławiu. Uruchomiło to społecznych ruch, dzięki któremu niemal każdy starał się pomóc i zrobić coś dla powodzian. Transmisje w telewizji wzruszały do łez, pokazywały ogromna bezsilność a także w zbudzały złość na okropne wydarzenia, które towarzyszyły tej tragedii. Nie tylko ratownicy i służby państwowe pomogły ratować sytuację ale byli to również dziennikarze, którzy rzetelnie i w dramatycznych sytuacjach pokazywali jak i co zrobić aby pomóc w tej wielkiej tragedii jaka nawiedziła wrocławski region.